Onze kleindochter Wendy turnt bij sportstad Heerenveen en zij doet het uitstekend. De turnleiding vertelde op de TV bij Brandpunt dat zij 100% zeker naar de olympische spelen zal gaan in Mexico. Zij volgt een schoolopleiding Havo-VWO in het gebouw van de sportstad. Elke dag van de week moet zij trainen.

Nu is de tijd om veldsla te zaaien. Vroeger in mijn geboorte stad Amby, Maastricht, zaaide de tuinders deze sla heel veel. De bewoners van Amby hadden ook een bijnaam n.l. slametten. Je at deze sla voornamelijk met uitgebakken spekreepjes en kruimelige aardappels.  Het spekvet goot je dan over de aardappels heen. Vandaag de dag moet je dat niet meer doen om maagzuur te voorkomen en ook om je gewicht wat in de gaten te houden. Dit vet kun je bijna niet meer verdragen. Vanmorgen ben ik nog wat rode bietjes gaan ophalen uit de volkstuin en mijn vrouw heeft ze al gekookt voor in de diepvriezer, die begint al aardig vol te raken. Het wordt nu tijd om de winter werkzaamheden voor de tuin te doen. De kleinkinderen komen geregeld langs om augurken op te halen want dat knabbelt zo lekker weg als ze op school zitten en ook bij het turnen, een augurk is beter dan frites met een klodder mayonaise.

De ouders van Tessa werken en hun dochtertje komt heel vaak bij ons, opa en oma, overblijven.  Zij heeft het altijd goed naar haar zin.  Haar zusje Wendy gaat veel turnen en turnt nu bij de selectie.  Haar zusje Joyce doet het uitstekend om het gymnasium en haar gemidelde cijfer is 8,5

Deze foto kreeg ik toegezonden van een vriend.

Oma met haar 3 kleindochters; Tessa, oma, Wendy en Joyce. Deze foto is door opa genomen op de dag dat oma 65 jaar is geworden. Die dag is 1 oktober 2006.

Wendy helpt mee in de keuken en dat is een feest.

Van links naar rechts; Eva,oma en Tessa.

Dit is Jacky.

OPA-DAG

Oma met haar 4 schatten op de schommel.
Van links naar rechts zitten: Wendy, Joyce, Tessa en Oma en helemaal rechts Eva.

Oma zit met Tessa op de familie schommel.
Oma let goed op dat tessa niet valt.

Oma zit samen met Tessa op de draai-drie-zit.

Oma helpt Tessa op de glijbaan en Joyce kijkt toe.

Oma gaat samen met Tessa de geitjes voeren.
Wendy in het rode jasje staat achter Oma.

Opa gaat met de kleintjes de geitjes voeren.
Hij heeft 3 broden gekocht voor Euro 1.20.
Eva ,Tessa en Wendy staan naast hem.

Tessa is druk op de fiets en het gaat haar goed af.

Tessa had het gevonden en
wel in een rol naar de glijbaan.

En zij mogen van opa paard rijden
Wat een feest. Wendy en Eva naast de paardenbegeleidster
en Joyce loopt naast het Fjordenpaard.

Ook Wendy mocht op het paard en nu was zij niet bang meer.

Eva is helemaal niet bang en nu is zij op het paard.

Joyce heeft al op paardrijden gezeten
dus die weet precies hoe het moet.
Dat kun je ook zien

Met de kleindochter naar het Dolfinarium.Op 25 juni heb ik (Annie Lousberg) ‘s morgens onze hond (Jacky) naar Erwin (schoonzoon) en Christa (dochter) gebracht en Joyce (mijn kleinkind) meegenomen, want die gaat heerlijk een nachtje met ons uit logeren.Rond een uur of 10 zijn we richting Leusden gereden.Ik had het navigatiesysteem ingeschakeld, wat Joyce heel interessant vond, omdat er telkens een vrouwenstem vertelde, hoe wij moesten rijden.Onderweg hebben we een stop gemaakt, omdat Vic zijn suiker gecontroleerd moest hebben en even insuline toegediend kreeg, waarna we een broodje hebben gegeten en even iets te drinken hebben genomen.Joyce heeft in het winkeltje bij het benzinestation een paar zakjes chips gekregen voor onderweg.

Om 13.30 uur kwamen we zonder problemen bij Hotel Van der Valk in Leusden aan.
Hier kregen we ons kamernummer 330.
De kamer was al schoongemaakt, zodat we meteen naar boven konden om ons een beetje op te frissen en de tas konden uitpakken.

Nadat dit was gebeurd zijn we naar het centrum van Leusden gereden en hebben daar heel gezellig gewinkeld.Joyce had extra geld meegekregen om cadeautjes voor Wendy, Tessa en als er geld overbleef, ook voor haarzelf te kopen.
Voor Wendy had zij al heel snel een leuk Evi poppetje gevonden en voor Tessa eveneens een pop.Ze had nog niet zo heel veel geld uitgegeven en dus kon ze voor zichzelf nog een mapje briefpapier kopen van Didl.Zelf heb ik ook nog een paar boodschappen meegenomen.

Intussen was het al 16.00 uur en hadden we best zin in een drankje.Voor Joyce appelsap besteld en voor onszelf een lekker kopje koffie.Vervolgens een betaalautomaat opgezocht, want er moest nog wel een beetje extra geld worden gepind. Bij Van der Valk kon dit ook, maar dat kostte wel 2.50 euro extra.

Bij het hotel aangekomen zijn we naar boven gegaan en even heerlijk op het balkon gezeten, terwijl Vic naar een voetbalwedstrijd heeft gekeken.
Om 18.00 uur zijn we naar beneden gegaan voor het diner.
Dit was prima verzorgd en smaakte voortreffelijk.

‘s Avonds hebben Joyce en ik zitten te pesten en Vic heeft naar nog een voetbalwedstrijd gekeken.
Ook Joyce had af en toe de behoefte om ook mee te kijken, want wat dat aangaat, had het beter een jongen kunnen zijn. Ze is dol op voetballen.
Wij dachten dat ze last van heimwee kreeg, omdat ze ‘s avonds een paar keer Erwin en Christa heeft gebeld.
Maar Opa vroeg aan haar, of zij misschien bij oma wilde slapen, zodat opa op haar bed kon gaan liggen.
Het leek haar helemaal geweldig, dus hebben we dat dan ook maar gedaan.
Nadat ze lekker in bad was geweest is zij om 21.15 uur gaan slapen.

26 juni.

Vanmorgen zouden wij met de lift naar de eetzaal, toen bleek dat er ‘s nachts een elektriciteitsstoring was geweest. De lift deed het nog niet.
Joyce en ik zijn toen naar beneden gelopen en hebben bij de receptioniste gevraagd, hoelang die storing nog kon duren. Hierop kon ze geen antwoord geven, want het was door hen nog niet opgemerkt, dat ook de lift het niet deed.
Een jongeman heeft de rolstoel naar beneden gedragen en wij zijn, Vic ondersteunend, de trap afgelopen.
In de eetzaal was stond een rijkelijk ontbijt, waaraan Joyce zich behoorlijk tegoed aan heeft gedaan.

Ook wij hebben heerlijk gegeten.Joyce mocht van een van de medewerkers een pakje cornflakes meenemen voor haar zusje en voor haar papa en mama een zakje roggebrood. Ze heeft dit zelf gevraagd, want dat vonden papa en mama zo lekker. De jongen moest er wel om lachen en zei dat ze dat gerust mocht meenemen.Nadat we spulletjes hadden ingepakt hebben we de rekening beneden betaald en de sleutel ingeleverd.Bij de auto vroeg ik waar Joyce haar mobiele telefoon had en die had ze niet bij zich.Terug naar de receptie, sleutel nog even teruggevraagd en weer naar boven om te kijken of daar de mobiele telefoon nog lag. En ja hoor, hij lag keurig op haar nachtkastje.Snel weer naar beneden, sleutel voor de 2e keer ingeleverd en dan nu eindelijk op weg naar het Dolfinarium.Onderweg werd het steeds zonniger, zodat ik aan Vic vroeg of het noodzakelijk was om de jassen mee naar binnen te nemen bij het Dolfinarium.Vic vond het niet nodig. Op mijn vraag waar zijn jas dan was moest hij het antwoord schuldig blijven.Zijn jas lag niet in de auto, zodat er maar een mogelijkheid was: OMKEREN!!!!!Wij dus weer terug naar Leusden en wederom de sleutel bij de receptie gevraagd. Inderdaad, Vic zijn jas hing nog keurig over de stoel, met het paspoort erin. Je moet je tegenwoordig immers kunnen legitimeren, als je buiten loopt, vandaar het paspoort in zijn jaszak.Weer sleutel teruggegeven en nu voor de 2e keer op weg naar het Dolfinarium.Even over 10 uur waren we dan eindelijk ter plekke.De auto geparkeerd en Vic en Joyce door het hek gebracht en ben zelf in de rij gaan staan voor de entreekaartjes.Eindelijk was ik aan de beurt, maar toen bleek dat ik bij de verkeerde kassa in de rij had staan te wachten.Ik had bij een andere kassa moeten zijn, omdat wij de kaartjes via het Internet hadden gekocht en ook hadden betaald.Dus weer naar de andere rij en eindelijk was het dan zover, dat ik weer aan de beurt was.

Toen snel naar binnen en allereerst naar een show van de walrussen gekeken.
Opeens zag Joyce, dat er ook roggen en haaien waren, die je mocht aanraken. Dit was voor haar zoiets bijzonders, dat ze die beesten zomaar kon aanraken. Ook mocht ze hen voeren. Je kon voor 1 euro een schelp kopen met hele kleine stukjes vis erin, die je dan, met de hand diep in het water, aan de roggen kon voeren.

Bij deze gelegenheid was ook een winkeltje, waar we voor Tessa een zeeleeuwtje hebben gekocht, met een jong in haar vinnen geklemd en voor Wendy en Joyce ieder een paar dolfijnen oorstekertjes.

.

Joyce heeft voor Wendy nog een dolfijnenpen gekocht, omdat Wendy haar Evi poppetje goedkoper was dan het cadeautje voor Tessa.
Inmiddels was het etenstijd en hebben we een broodje gegeten en wat gedronken.
Om 14.15 uur was er een show van de dolfijnen, waar Vic en Joyce helemaal vooraan zaten, onder een plastic kleed. De dolfijnen sprongen af en toe zo hoog, dat het water hen helemaal nat spetterde.
Een hele mooie show.

Later op de middag hebben we nog een show gezien van meneer C. Leeuw.
Dit was een show van zeeleeuwen. Geweldig!!!!!
Joyce wilde ook nog graag even naar de speeltuin, maar heeft eerst nog een lekker ijsje gehad.
Vic en ik hebben even in de schaduw gezeten, terwijl Joyce zich in de speeltuin vermaakte.
Om een uur of half 5 waren we alledrie moe en besloten toen maar richting auto te gaan.
De terugreis ging heel vlot en onderweg is Joyce in slaap gevallen.
Thuisgekomen, wilde ze nog niet naar huis, maar nog even computeren.
Christa en Erwin hebben haar later opgehaald en hebben de beide andere, Wendy en Tessa hun cadeautjes gekregen, waar ze ontzettend blij mee waren.
We hebben een heerlijk weekend gehad en Joyce hoopt dat ze een volgende keer weer mee mag met Opa en Oma.

En dit doen wij het volgende jaar weer.